Lyrics & Writing

Lyrics & Writing

“Vienna Symphonic Library: Κριτική”

Δε βλεπετε το ελληνικο αλφαβητο απο κατω; — Δειτε τη σελιδα: technical help

Go back to Other Work
English language flag Read this article in English

Vienna Symphonic Library: Κριτική

Music Technology Software Review by Matheson Bayley, 2005

Φ1 - Herb Tucmandl
Herb Tucmandl

Ό,τι κι αν διαβάσεις, όποιον κι αν ρωτήσεις, η Vienna Symphonic Library – πνευματικό δημιούργημα του Βιεννέζου συνθέτη Herb Tucmandl (Φ1) – σαρώνει κριτικές των πέντε αστέρων σε όλη την υφήλιο – συμπεριλαμβανομένου και του άρθρου τούτου! Με το λανσάρισμα της πρώτης έκδοσης των 92 GB την άνοιξη του 2002, ο κόσμος βρέθηκε μπροστά σε νέα μέτρα και σταθμά δειγματοληπτικής τελειότητας: μία τεράστια λίστα articulations (μουσικά παιξίματα, τρόποι εκτέλεσης) για το καθένα από μια υπερπλήρη πανοπλία συμφωνικών οργάνων, που αποδίδονται με εκπληκτική προσοχή στη λεπτομέρεια, αξεπέραστη ποιότητα και μουσική ευαισθησία. Η αναβάθμιση VSL Pro Edition (2003) άφησε το πρωτότυπο έτη φωτός πίσω, με τα κολοσσιαία 235 GB της, συλλαμβάνοντας σχεδόν οποιαδήποτε ηχητική απόχρωση μπορεί να παραγάγει η σύγχρονη συμφωνική ορχήστρα, από το διακεκομμένο φύσημα του πίκολο (Flatterzunge) ως το bisbigliando της άρπας και, από το ινδονησιακό Άνγκλουνγκ (κρόταλο μπαμπού) ως το γκόνγκ της όπερας του Πεκίνου. Αρχίζει κάποιος να νιώθει το τεράστιο μέγεθος της βιβλιοθήκης των € 5,490 όταν ακούσει ότι κάθε χρωματική νότα των ξύλινων πνευστών έχει να επιδείξει 10 διαφορετικές τρίλιες: από ενός ημιτονίου μέχρι τετάρτης καθαρής, τόσο παραδοσιακές όσο και επιταχυνόμενες.

Έπειτα ήρθε η Horizon Series – ‘συμπληρωματικές’ βιβλιοθήκες που εξειδικεύονταν σε συγκεκριμένα όργανα – με την κάθε κυκλοφορία να υπόσχεται να γεμίσει τα κενά. Όργανα, που μέχρι πρότινος έλειπαν, συναθροίστηκαν, ενώ μας κακόμαθαν με ακόμα περισσότερες τεχνικές παιξίματος, φτάνοντας στο αποκορύφωμα ενός ασύγκριτου σετ υπερ-ρεαλιστικών ήχων, οι οποίοι, μόλις βρεθούν στα χέρια ενός έξυπνου προγραμματιστή, μπορούν να ξεγελάσουν ακόμα και το πιο καλλιεργημένο κλασικό αυτί.

Φ2 - Orchestral Cube
Pic of Orchestral Cube

Τα σετ εγχόρδων (10.77 GB), πνευστών (20.71 GB), και κρουστών (12.55 GB) της VSL, όταν αγοραστούν σε μορφή πακέτου, ονομάζονται Orchestral Cube (€ 3,190) (Φ2), η έμφαση του οποίου βρίσκεται κυρίως σε single-note multisamples. Το Performance Set, όμως, στα €2,590, είναι αφιερωμένο σε πιο πολύπλοκα, multiple-note events, από περάσματα οκτάβας και glissandi σε grace notes και upbeats. Και τα δύο αυτά, μπορούν να αγοραστούν μαζί ως το VSL Complete Orchestral Package. Στον τομέα των upbeats, τα χάλκινα είναι ιδιαιτέρως εξοπλισμένα, με ένα, δύο ή τρία δέκατα έκτα που οδηγούν σε μία σύντομη νότα σε τρεις δυναμικές, και δώδεκα διαφορετικά tempi από 80 σε 190 bpm! Παραφροσύνη!

I: Robot

Φ3 - The Performance Tool
Pic of The Performance Tool

Και, σαν να μην έφταναν τόσα επίθετα στον υπερθετικό βαθμό, έρχεται... drum roll… το The Performance Tool (Φ3). Ο χειρότερος εφιάλτης της Ένωσης Μουσικών, αυτό το πανισχυρό προϊόν απαράμιλλου προγραμματισμού, προσθέτει την τελειωτική πινελιά τελειότητας σε κάθε MIDI score, «εξανθρωπίζοντας» ακόμα και τις πιο καταστροφικές «ρομποτικές» φράσεις. Και το πιο εντυπωσιακό, πάνε οι μέρες του αναθεματισμένου «εφέ πολυβόλου» – του στοιχείου που προδίδει την απομίμηση ενός πραγματικού οργάνου, κάτι που ακούγεται όταν το ίδιο δείγμα triggάρεται με μία σειρά από γρήγορες διαδοχικές νότες. Μπορεί να παίρνει λίγο χρόνο για να προγραμματίσεις στο απαιτούμενο tempo κτλ., αλλά η ρεαλιστική ταχεία επανάληψη είναι αναμφισβήτητα εφικτή. Ίσως ακόμα πιο ανησυχητική για την Ένωση Μουσικών, είναι η “legato function”, που κάνει τη λήξη μιας νότας και την ατάκα της επόμενης να λυώνουν η μια μέσα στην άλλη. Αυτό επετεύχθη δειγματοληπτώντας κάθε διάστημα από μια δεύτερη μικρή μέχρη μία οκτάβα (με ανοδική και καθοδική κατεύθυνση), από κάθε νότα στην έκταση κάθε οργάνου, και έπειτα αφαιρόντας την αρχή κάθε δείγματος, αφήνοντας μόνο μερικά milliseconds της αρχικής νότας. Έτσι, οι ομαλές μεταβάσεις ανάμεσα στα διαδοχικά τονικά ύψη, διατηρήθηκαν. Ονειρικό!

Δεν είναι, όμως, όλα αυτά «παιχνιδάκι». Για να ρυθμίσεις το Performance Tool έτσι ώστε να δουλεύει με την Horizon Series, περνάς ώρες ολόκληρες με “on-line activation wizards”, αλλά τα ρεαλιστικά legato (και ακόμα και τα portamento των εγχόρδων) που θα ακούσετε σαν αποτέλεσμα, σας ανταμοίβουν.

Όλα είναι στον Προγραμματισμό

Αν ο ρεαλισμός μιας MIDI δουλειάς βασίζεται κατά 80% στην ποιότητα των δειγμάτων, το τελικό, κρίσιμο 20% είναι στα χέρια του προγραμματιστή. Το να είναι κάποιος ο «έξυπνος προγραμματιστής» που αναφέρθηκε παραπάνω, συμβαίνει ενστικτωδώς σε μερικούς – ιδιαίτερα σε εκείνους που παίζουν ένα ή δύο όργανα – και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εμπειρία με το “real thing” είναι ο μόνος εγγυημένος τρόπος για να ξέρεις πως να το αναπαράγεις με δείγματα, αλλά υπάρχουν και τα «κόλπα» που οι υπόλοιποι από εμάς μπορουμε να μάθουμε για να προσθέσουμε λίγο ρεαλισμό στα MIDI μας. Η Βίβλος σε αυτό το αντικείμενο, που έχει γραφεί από το βετεράνο χρήστη της VSL Beat Kaufmann, μπορεί να βρεθεί στο: http://www.beat-kaufmann.com/tipspcmusic/
Δεν τίθεται θέμα: ακόμα και η ποιότητα της VSL, συνδυασμένη με την ισχύ του Performance Tool παράγει άψυχα, αφύσικα αποτελέσματα αν πέσει σε ακατάλληλα χέρια.

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, μία Ντο μείζονα κλίμακα να ανεβαίνει εννιά νότες και να ξανακατεβαίνει. Δηλαδή: Ντο → Ρε’ (οκτάβα πάνω) → Ντο. Τώρα, φανταστείτε ότι παίζεται σε ένα Bb Κλαρινέτο στα 120bpm, με κάθε νότα να διαρκεί ένα όγδοο. Όσο κι αν αυτό θυμίζει βαρετές ασκήσεις για το σπίτι, ας προσπαθήσουμε να το θεωρήσουμε ως «μουσική» φράση – όχι απλά σαν άσκηση (και ένας οργανοπαίκτης, θα σας πει ότι ακόμα και μία ταπεινή κλίμακα θα πρέπει να παίζεται μουσικά). Λοιπόν, τι παιξίματα (articulations) θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε; Φυσικά, δεν υπάρχει κάποια αντικειμενικά ορθή απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Οι πιθανοί συνδυασμοί περιορίζονται μόνο από τη φαντασία σας, αν και η διάθεση, το γούστο, και τα «συμφραζόμενα», συχνά θα αποκλείσουν τις λιγότερο «ορθόδοξες» επιλογές. Μία προφανής προσέγγιση, αν αποσκοπούμε σε μία λυρική, εύθυμη αίσθηση, προτείνεται στη (Φ4).

Φ4 - Ντο μείζονα κλίμακα (Πατήστε για μεγέθυνση εικόνας)
Pic of C major scale

Η ομαδοποίηση νοτών σε υποφράσεις που αντικατοπτρίζουν τις αναπνοές του εκτελεστή (ή τις δοξαριές κτλ), είναι ζωτικής σημασίας αν θέλουμε το αποτέλεσμα να ακούγεται έστω και λίγο ρεαλιστικό. Η ίδια κλίμακα παιγμένη είτε εντελώς legato, είτε εντελώς ασύνδετα, αν και είναι πιθανώς ταιριαστή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, σπάνια θα ακουστεί τόσο «φυσική» όσο μία σε «φόρμα». Με τον όρο «φόρμα», εννοώ θέματα όπως δυναμικές (να δυναμώνουμε λίγο όσο η γραμμή ανεβαίνει σε τονικό ύψος, και να χαμηλώνουμε όσο κατεβαίνει), και λογική τοποθέτηση τονισμών στα ισχυρά (η δεύτερη νότα κάθε τετράδας στη Φ4, μάλλον θα παιζόταν λίγο πιο σύντομα από την τρίτη, για παράδειγμα). Αλλά, αδιαμφισβήτητα, δεν υπάρχει κάποια «γρήγορη λύση»! Όσοι κιθαρίστες ανάμεσά σας έχουν χρησιμοποιήσει το Real Guitar της MusicLab θα γνωρίζουν τη σημασία της έξυπνης τοποθέτησης των κάτω ή πάνω strums και των palm muted ‘ghost notes’ με σκοπό το αποτέλεσμα να φέρει κάποια ομοιότητα με την Real Guitar της ονομασίας!

Περίληψη / Προειδοποίηση: το Performance Tool δεν κάνει μαγικά από μόνο του. Πρώτα, ο … θαυματοποιός πρέπει να ξέρει ποιά ξόρκια να χρησιμοποιήσει.

The Horizon Series

Μέχρι σήμερα, η VSL Horizon Series μάς έχει προσφέρει τις εξής εξειδικευμένες συλλογές: Vienna Concert Guitar, Overdrive Guitar, Saxophones 1, Epic Horns, Woodwind Ensembles, French Oboe, Mallets, FX Percussion, Vienna Harps, Solo Strings, Chamber Strings και Glass & Stones (μία αλλόκοτη συλλογή από σπάνια όργανα όπως μία εντυπωσιακή γυάλινη φυσαρμόνικα, ένα verrophone, και ενα λιθόφωνο πέντε οκτάβων)! (Φ5)

Φ5 - The Horizon Series
Pic of The Horizon Series

Όλα τα DVDs της Horizon Series περιλαμβάνουν Gigastudio και EXS24 mk II formats. Επίσης, κάθε προϊόν Horizon μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους εξής samplers: Tascam’s GigaStudio, Steinberg’s HALion και Native Instruments’ Kontakt – απλά χρειάζεται να κατεβάσετε τα αντίστοιχα programs που χρησιμοποιούν τα αρχεία .wav που βρίσκονται στα DVDs.

Το καλύτερο πακέτο, παρ’ όλ’ αυτά, είναι χωρίς αμφιβολία, το Horizon Opus 1 & 2 Bundle. Σε ένα κλάσμα της τιμής της Pro Edition, παίρνει τα καλύτερα (και πιο χρήσιμα!) από τα Cube, Performance Set και άλλα μέλη της Horizon Series, για να δώσει ένα γενναιόδωρο (αν και κατά τι φτωχότερο) χαρμάνι οργάνων, τεχνικών και εφφέ – πολύ πιο πρακτικό από το Orchestral Cube μεμονωμένα! Σίγουρα, δεν έχει να επιδείξει τα ακραία εξωτερικά μέλη της οικογένειας των χάλκινων που τόσο λάτρευε ο Βάγκνερ, αλλά από την άλλη, πόσο συχνά θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μία Μπάσο Τρομπέτα (Bass Trumpet), μία Τούμπα Βάγκνερ (Wagner Tuba) ή ένα Κιμπάσσο (Cimbasso – ένα κοντραμπάσο χάλκινο όργανο με βαλβίδες που στηρίζεται στο πάτωμα κατά την εκτέλεση); Πολύ πιο χρήσιμα, μου φαίνεται, είναι το “Instruments & Articulations Package” με legato περάσματα εγχόρδων (σε μείζονες, αρμονικές ελάσσονες, χρωματικές και ολοτονικές κλίμακες), το εξαιρετικό “Flautando Strings” (παιγμένα με το δοξάρι κοντά στην ταστιέρα ώστε να θυμίζει φλάουτο) και το προαναφερθέν και αναντικατάστατο ‘Fast Repetitions’ – τα οποία, όλα, ανήκουν στο Opus 2.

Το Opus 1 παρέχει ένα βασικό όγκο από τεχνικές εγχόρδων, που βρίσκονται επίσης και στο Cube (27 GB), όπως: μακρά & βραχέα Détachés (διαδοχικές πάνω και κάτω δοξαριές), Sforzato, Sforzatissimo, Espressivo, Trills (ημιτονίου και τόνου), Col legno (σφικτό & χαλαρό), Sordino Staccatos, Sustained Notes και Tremolos. Αυτό συμπληρώνεται από τα 9.3 GB δεδομένων των 2 DVD-ROMs του Opus 2. Φυσικά, το Opus 2 βασίζεται στα απαραίτητα θεμέλια του Opus 1, το οποίο από μόνο του, είναι κάθε άλλο παρά μία “light” έκδοση. Ενώ παρέχει αρκετά βασικά σετ οργάνων για να κρατήσει όλους – πλην των πιο απαιτητικών επαγγελματιών – ικανοποιημένους, έχει επίσης και μια δομή φιλική προς το χρήστη, καθιστώτας δυνατή την εναλλαγή οργάνων χωρίς συγκεχυμένες αναθέσεις ελεγκτών ή μπερδεμένους εναλλακτικούς αριθμούς προγραμμάτων. Είναι ένα πακέτο αξεπέραστης αξίας (πάνω από 50.000 δείγματα!) και εντυπωσιακής ευχέρειας (ιδανικό, εκτός αν σκοπεύετε να αφιερωθείτε στη δημιουργία MIDI έκδοσης της Τετραλογίας του Βάγκνερ).

Πρέπει, επίσης, να γίνει αναφορά στα “bonus” χάλκινων που διατίθενται στο Opus 2: τεχνικές παιξίματος sordino και stopped! (Σημειώστε ότι το Cube δεν περιλαμβάνει πολλά από αυτά. κανένα είδος muted χάλκινων!) Το βασικό σετ των μεγαλειωδών Epic Horns της Horizon Series περιλαμβάνεται επίσης. Στον τομέα των ξύλινων πνευστών, είναι παρόντες όλοι οι πιθανοί τρόποι παιξίματος (articulations) του Performance Legato για μπάσο κλαρινέτο και κόντρα φαγκότο, χωρίς να αναφέρουμε τα looped sustains για όλα τα ξύλινα πνευστά, όπως επίσης και τα Flute & Clarinet Ensembles και τα βασικά του French Oboe. Με όλα αυτά, πρέπει να επαναλάβω ότι αισθάνομαι κάπως «θύμα» που έπρεπε να ξαναβάλω σε υποθήκη το σπίτι μου για το εύλογα κατώτερο Cube!

Τώρα, παρά τους παραπάνω επαίνους, δεν έχει διαφύγει της προσοχής κάποιων ότι τα παιδιά της Βιέννης είναι δαιμόνιοι ως επιχειρηματίες όσο είναι και στο στούντιο... Αν και η εξωφρενική τιμή των €5.490 για το αρχικό VSL Complete Orchestral Package είναι πέραν του προϋπολογισμού των περισσοτέρων ιδιωτών μουσικών, όσοι «τα ακούμπησαν» για το “complete package” βρέθηκαν προ εκπλήξεων εφ’ όσον δεν ήταν στην πραγματικότητα “complete” (πλήρες). Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν υπάρχει σαξόφωνο (πρέπει να βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη ξανά για το Saxophones 1 Horizon Series – και ακόμα και αυτό δεν περιλαμβάνει άλτο σαξόφωνο!), αν και η παράλειψή του είναι κατανοητή, δεδομένου του κατά βάσιν κλασικού προσανατολισμού της βιβλιοθήκης. Και πάλι, όμως, κάποιοι συνθέτες χρησιμοποιούσαν τακτά το χάλκινο κλαρινέτο – ξάδελφο σε ορχηστρικά έργα από τα μέσα του 19ου αιώνα. Ποιά είναι, όμως, η δικαιολογία για την παράλειψη του κλαρινέτου Eb, δεν μπορώ να φανταστώ. Για άλλη μια φορά, υπάρχει, αλλά θα αγοράσετε το Woodwind Ensembles για να μπορέσετε να το ακούσετε! Ακόμα εντυπωσιακότερο: ενώ το Cube συμπεριλάμβανε ένα απολαυστικό Σόλο Βιολί και ένα θεσπέσια εκτελεσμένο Σόλο Τσέλο, μας αφήνει να αποζητούμε μία Σόλο Βιόλα ή ένα Σόλο Κοντραμπάσο. Αυτά τα δύο καίριας σήμασιας όργανα, για άλλη μια φορά, έχουν ηχογραφηθεί, και μπορούν να βρεθούν στη συλλογή Solo Strings της Horizon Series, μαζί με ένα επιπρόσθετο Δεύτερο Βιολί το οποίο φέρει μια ευπρόσδεκτη διαφορετική χροιά σε σχέση με το (πρώτο) Σόλο Βιολί – ιδανικό για δουλειές με κουαρτέτα εγχόρδων. Περιττό να πούμε ότι το Βιολί και το Τσέλο είναι πανομοιότυπα με τα δείγματα της Pro Edition. Το ίδιο ισχύει για τα βασικά ξύλινα πνευστά του Cube που αντοκατοπτρίζουν αυτά των Woodwind Ensembles κτλ... Απογοητευτικό συμπέρασμα: δεν είναι δυνατό να αποκτήσεις τον πλήρη όγκο των ήχων της Vienna χωρίς να αγοράσεις (πολλά) περισσότερα από ένα πακέτα, και κατά συνέπεια, καταλήγοντας με αρκετά όργανα εις διπλούν!

Τί βιολί βαράνε τέλος πάντων; (Stringing Us Along?)

Το Solo Strings προσφέρει μία εκθαμβωτική πανοπλία τεχνικών: ποιός δε θα εντυπωσιαζόταν από μία βιβλιοθήκη δειγμάτων που είναι ικανή να αναπαραστήσει πειστικά το παράδειγμα της Φ6; Προς τέρψιν σας: staccato, νότες διάρκειας 1.3 δευτερολέπτων, νότες διάρκειας 1.5 δευτερολέπτων, sforzando, legato, ποικίλα (de)crescendo, weak/strong vibrato, pizzicato, Bartok pizz (βίαια ‘slapped’ pizz) και col legno (χτύπημα των χορδών με το ξύλινο μέρος του δοξαριού), χωρίς να αναφέρουμε το portamento όταν χρησιμοποιούμε το ‘legato mode’ στο Performance Tool. Αλλά προσοχή (και εδώ έρχονται περισσότερες αποδείξεις του επιχειρηματικού νου της VSL), ίσως απογοητευτείτε ανακαλύπτοντας ότι ενώ το Βιολί επίσης περιλαμβάνει ένα γνήσιο θησαυρό από spiccati, acciacature (grace notes), περάσματα και glissandi, η Βιόλα δεν τα περιλαμβάνει! Επιπλέον, δεν θα βρείτε αρμονικές των εγχόρδων – η μία λυπηρή παράλειψη που έχει κάποια σημασία – ενώ το πακέτο Chamber Strings παρουσιάζει flageolet φυσικές αρμονικές, και την ‘Baroque’ τρίλλια, η οποία παραμένει στιγμιαία στην αρχική νότα πριν αρχίσει η τρίλλια.

Φ6 - Σύγχρονη Αφηρημένη Μουσική Σημειογραφία (Πατήστε για μεγέθυνση εικόνας)
Pic of Contemporary Abstract Musical Notation

Υποθέτω ότι, σε κάποια φάση, θα δούμε την κυκλοφορία ακόμα μίας, ‘ακόμα πιο complete’, String Series, η οποία – χάριν αρτιότητας – σημαίνει ακόμα περισσότερα χρήματα, και ακόμα περισσότερα όργανα εις διπλούν!

Να δηλώσω παρεμπιπτόντως απογοητευμένος που δεν υπάρχει κανένα προϊόν Vienna στην Horizon Series που να προσφέρει τον ‘γλυκό’ ήχο εγχόρδων του Hollywood τον οποίο τόσο έχουμε συνηθίσει από τις ταινίες. Η ‘ωμότητα’ των 14 Πρώτων Βιολιών μαζί, ενώ είναι πιστή στην πραγματικότητα, απέχει πολύ από την κυματιστή χροιά που απαιτείται για μία πλούσια legato μελωδία, ή για ένα απαλό pad.

Interfaces

To GigaStudio της Tascam είναι ο προτεινόμενος sampler για χρήση με κάθε προϊόν της VSL. Είναι, ούτως ή άλλως, (για να χρησιμοποιήσω την περιγραφή τους): “the world’s biggest, fastest, and most powerful sampler – now even bigger, faster and more powerful…” («ο πιο μεγάλος, γρήγορος και ισχυρός sampler του κόσμου – και τώρα ακόμα πιο μεγάλος, γρήγορος και ισχυρός»). Η πιο πρόσφατη αναβάθμιση, Version 3.1, επίσης έχει να επιδείξει την απλότητα της δημιουργίας GigaPulse presets με drag & drop, τη δυνατότητα “Stack Instrument Selection” η οποία ξεπερνά κατά πολύ τα προηγούμενα όρια διαστάσεων, επιτρέποντας την ανάθεση keyswitches για την αλλαγή ήχων σε ένα MIDI κανάλι, κατά τη διάρκεια ενός performance. Η Φ7 δείχνει το πεδίο ανάκτησης των οργάνων. Όλα πολύ καλά. Αλλά συγκρατηθείτε, πρόκειται να αντιμετωπίσετε μια αναποδιά...

Μια σύντομη έρευνα σε support forums αποκαλύπτει το λυπηρό, αδιαμβισβήτητο γεγονός ότι η σταθεροποίηση του GigaStudio στο σύστημά σας μπορεί να αποδειχθεί διαδικασία αναθεματισμένη. Φυσικά, μερικοί τυχεροί χρήστες απλά το εγκαθιστούν χωρίς πρόβλημα, και προχωρούν στη σύνθεση συνταρακτικών συμφωνιών χωρίς ούτε μία τεχνική δυσκολία. Για πολλούς, όμως, η αποθαρρυντική λίστα ρυθμίσεων συστήματος και θεμάτων ασυμβατότητας κάνουν την πρώτη επαφή λιγότερη εύθυμη. Και τα πράγματα δεν βοηθούνται από τη διαβόητα ασαφή ονοματολογία που η VSL ανεξήγητα επέλεξε για να χαρακτηρίσει τα δείγματά της.

Φ7 - Instrument Loading Pane (Πατήστε για μεγέθυνση εικόνας)
Pic of Giga Studio instrument loading pane
Φ8 - Giga Studio
Pic of Giga Studio

Το GigaStudio είναι ένα πολύ ‘βαρύ’ πρόγραμμα – έτσι, το να τρέχει μαζί με την γιγαντιαία VSL, το Performance Tool, και τον sequencer σας, προσπαθώντας να κρατήσει το latency χαμηλά, πιθανώς θα οδηγήσει σε προβλήματα μνήμης. Ενω το GigaStudio (Φ8) προσφέρει θεωρητικά απεριόριστη πολυφωνία, ακόμα και πόροι όπως ένας CPU των 3.4GHz με 4GB RAM θα έχουν ως αποτέλεσμα κάποια clicks, pops και drop-outs, αν τρέξεις ακόμα και λίγα όργανα την ίδια στιγμή. Να γιατί: σκεφτήτε τι συμβαίνει τη στιγμή που δύο νότες αλληλοεπικαλύπτονται όταν παίζουμε ένα legato: ξαφνικά αυτό που μπορεί να ήταν απλά 4 ξύλινα πνευστά γίνεται 8, απαιτόντας διπλάσιο χώρο RAM. Και γίνεται και χειρότερο: όταν παίζουμε νότες σε ταχεία αλληλουχία, ίσως διαπιστώσουμε ότι η τρίτη νότα ηχεί πριν λήξει το release της πρώτης νότας. Άρα, όσα ίσως ήταν μόνο 4 γίνονται 12. Αλλά εδώ είναι το πραγματικό κώλυμα: όπως κάθε χρωματικά δειγματοληπτημένη νότα έχει 24 παραλλαγές σε legato performance (12 διαφορετικά διαστήματα, πάνω και κάτω από την κύρια νότα), το «φόρτωμα» περίπου 7 τέτοιων, καταλαμβάνει γύρω στο μισό Gigabyte μνήμης. Έπειτα, πολλά όργανα είναι στην ουσία layered. Το πιάνο, στην πραγματικότητα, μπορεί να παίξει γύρω στις εκατό νότες ταυτόχρονα (και δε χρειαζόμαστε εκατό δάκτυλα – μόνο ένα πόδι στο sustain pedal!)

Φ9 - Hans Zimmer
Hans Zimmer

Το συμπέρασμα είναι, ότι, παρά την εκθετικά αυξανόμενη ισχύ των υπολογιστών μας, δεν υπάρχει πραγματικά λύση. Βασικά, υπάρχει, αλλά όχι για εμάς τους θνητούς: ο θρυλικός συνθέτης μουσικής για ταινίες του Hollywood, ο Hans Zimmer (Φ9), φαίνεται να την έχει βρει! Εδώ και χρόνια, είναι γνωστό ότι ετοιμάζει demos στα 22 συνδεδεμένα του μηχανήματα, κάθε ένα αφιερωμένο στο να τρέχει ένα GigaStudio με ένα μόνο όργανο VSL (ένας υπολογιστής για κάθε όργανο της ορχήστρας). Μια τερατώδης αλυσίδα ζηλευτής ισχύος!

Μέχρι να έρθει αυτή η μέρα για μένα, η μέθοδός μου για τη δημιουργία έξοχων demos χωρίς να πρέπει να προσλάβω την ίδια τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης, είναι η τελειοποίηση της παρτιτούρας στο Sibelius, το πέρασμα του MIDI στο Cubase SX3, το «φόρτωμα» του κάθε οργάνου ξεχωριστά στο GigaStudio, και η μετατροπή του σε audio πριν το άνοιγμα του επόμενου. Σιγά-σιγά. Αδιαμφισβήτητα, αν χρειαστείτε αρκετό «πραγματικό» legato σε μία ενορχήστρωση, θα πρέπει να κάνετε bounce τα πάντα στην πορεία. Ίσως να στερείστε της δυνατότητας να κάνετε αλλαγές με την ευχέρεια του MIDI, αλλά, δεν είστε όσο πλούσιος είναι ο Hans...!

Η δικτύωση δύο υπολογιστών και με τους δύο να τρέχουν το GigaStudio, φυσικά, θα διπλασιάσει την ισχύ σας. Μια κοινή παρανόηση: αυτό δεν έχει να κάνει με το να συνδέουμε τα δύο στιγμιότυπα του GigaStudio έτσι ώστε να επικοινωνούν, αλλά με το να περνάμε το MIDI από τον sequencer σε κάθε στιγμιότυπο του GigaStudio, και να δρομολογούμε το audio πίσω στον sequencer για μείξη με τα tracks κτλ (οι λεπτομέρειες εξαρτώνται από το εκάστοτε setup).

Αυτό μπορείτε να το κάνετε με ένα MIDI interface, που επιστρέφει audio μέσω, ας πούμε, Lightpipe. με Midioverlan (στέλνει MIDI μέσω Ethernet). ή με Fxteleport – λογισμικό για την αποστολή MIDI και audio μέσω Ethernet.

Keyswitching

Είτε μιλάμε για την Pro Edition, την Opus Bundle ή κάποιο μέλος της Horizon Series, ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά είναι το sequencer interface. Από το crossfading ανάμεσα στα επίπεδα velocity με το modulation-wheel, μέχρι το Alternation Tool / τη λειτουργία keyswitching του GigaStudio, πρόκειται για τομέα στον οποίο έχουν πραγματικά επιτύχει. Επιλέγοντας μία επιλογή COMBINATIONS στο GigaStudio, μετατρέπουμε ακαριαία τη χαμηλότερη οκτάβα ενός πλήρους κλαβιέ μεγέθους πιάνου σε έναν επιλογέα δειγμάτων πραγματικού χρόνου. Για παράδειγμα, το βασικό σετ Βιολί 1, προσφέρει τα triggers που βλέπουμε στο σχήμα Φ10 από την οκτάβα C0.

Φ10 - Key Switches (Πατήστε για μεγέθυνση εικόνας)
Example of VSL Key Switches

Το στιγμιαίο πάτημα ενός από αυτά τα πλήκτρα με το αριστερό χέρι ενώ παίζουμε χαρούμενοι με το δεξί γίνεται δεύτερη φύση πολύ γρήγορα. Σύντομα θα μπορείτε να παίξετε μία συνεχή μελωδία – αλλάζοντας ανάμεσα σε staccato, legato κ.ο.κ., όπου απαιτείται – όλα χωρίς παύση! Φυσικά, για τους λιγότερο βιρτουόζους ανάμεσά μας, οι αλλαγές δειγμάτων μπορούν να προγραμματιστούν εξ ίσου εύκολα.

Σαν συμπέρασμα, μια – δυο λέξεις για τους περιορισμούς:

Κάθε μουσικό όργανο στα χέρια ενός επαγγελματία επιδεικνύει ένα σχεδόν άπειρο εύρος ανεπαίσθητων παραλλαγών: δυναμικές και τονισμοί. grace notes, τρίλιες και περάσματα. bends, falls, doits, tremolos & flutter tonguing. συν ένα πλήθος από αντιδιαστελλόμενες χροιές. Η ποσότητα η ίδια των πιθανών συνδυασμών αυτών των ορθογώνιων παραμέτρων, ανατρέπει κάθε προσπάθεια δειγματοληψίας ενός οργάνου στην ολότητά του. (Αν και η VSL έχει κάνει μια πολύ καλή προσπάθεια με τα 1.599.007 δείγματα στη βάση δεδομένων της μέχρι τώρα!) Η μόνη εξαίρεση είναι η οικογένεια των κρουστών, όπως το πιάνο, το ξυλόφωνο, ή τα maraca, για τα οποία οι πιθανότητες είναι πεπερασμένες, εξ ου και η τελειότητα των γιγάντων δειγματοληψίας όπως το The Grand 2 της Steinberg ή το Ivory της Synthology. Αλλά με τους περιορισμούς των σημερινών υπολογιστών, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φινέτσα και την ευαισθησία ενός σόλο σαξοφωνίστα. Ειδικότερα στη jazz – ένα ιδίωμα που προσφέρεται ακόμα περισσότερο στις μεταπτώσεις του αυτοσχεδιάζοντος ατόμου από, λόγου χάρη, το πιο αυστηρό, ομογενοποιημένο παίξιμο μιας κλασικής ορχήστρας. Έτσι, ενώ θα τρελαθείτε από τον μεγαλοπρεπή συμφωνικό ήχο αυτής της πολυτελούς βιβλιοθήκης στο σύνολό της, ίσως απογοητευτείτε αν ελπίζετε να μιμηθείτε ένα εκτεθειμένο, σόλο όργανο. Απαιτείται να επαναλάβουμε ότι η ποιότητα της εξόδου βασίζεται σε τεράστιο βαθμό στις ικανότητες που αποκτάτε στον αποτελεσματικό χειρισμό των δειγμάτων, αλλά, προς το παρόν, κανένα κόλπο, γνώση ή ταλέντο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την επιδεξιότητα μίας Stan Kenton Big Band, ή το πάθος ενός πένθιμου τσέλο σε μια πλήρη Ρομαντική «πτήση». Οι τέχνες της υφάντρας και του τσαγκάρη μπορεί να κοντεύουν να εκλείψουν, αλλά αν η Vienna Symphonic Library είναι η Βιομηχανική Επανάσταση της ηχογράφησης, τότε οι νεο-Λουδδίτες οργανοπαίκτες δεν έχουν τίποτα να φοβούνται …ακόμα. Και ας ευλογούμε τα Θεία για αυτό!

Matheson Bayley © 2005
Copyright Information

Go back to Other Work
[Back to top]

Click the above icon to make a secure online donation towards up-coming projects. How will your donation be used?

Valid XHTML 1.0 Transitional